Asystent ds. Administracyjnych / Tłumacz
Strona główna
Sitemap
Kategorie:
tłumaczenia
pozycjonowanie
translator
nowe życie Pabianic
i książki pobożne ma i takie, w których stoi wszystko, i historie różne o świecie.. amortyzatory volkswagen premiere classe warszawa - szepnęła zmieszana. - Całe pół roku i dwadzieścia i trzy dni.. - zmierzył do mnie.. i machorka, i bułków.. tranzystory Mateusz! - Jam ci, Jaguś, ja... Ścisnął ją za rękę i tak gorąco patrzył w oczy, aż się dziewczyna zarumieniła i niespokojnie na drzwi poglądała. - A to z pół roku byłeś we świecie.. to znowu całe tygodnie ledwie bąknie jakie słowo i ani spojrzy.. drukarki etykiet ino jeden_Burek skamli żałośliwie i tuli się do jego nogów... ...to Pan nasz Jezus Chrystus Przenajświętszy pojrzał miłościwie na niego w tej godzinie i rzekł ostatnim tchem: - Pójdź, Burek, ze mną! I piesek w to oczymgnienie puścił ostatnią parę i poszedł za Panem... Amen. - Tak było, jakom rzekł, ludzie kochane! - powiedział łagodnie, skończywszy przeżegnał się i poszedł na drugą stronę, gdzie mu już Hanka spanie narządziła, że to wielce był utrudzon. Głuche milczenie zaległo izbę - Nie bój się, wyzdrowieję rychło, to wnet ci boki podkrzepię, choćby i czystym owsem... Milknął wnet i patrzył bezmyślnie w poczerniałe sęki, z których sączyły się na ściany żywiczne strugi, niby łzy krwawe i zastygłe... Słoneczny a przybladły dzień zaglądał przez szpary cichymi oczyma, drzwiami zaś wywartymi buchał szeroki potok jasności skrzącej, migotliwej, jako złote pajęczyny po ścierniskach, w których trzepały się muchy z sennym, omdlałym brzękiem. Godziny przechodziły za godzinami i wlekły się wolno, jak te dziady ślepe i kulawe, po srogich piaskach idące z utrudzeniem a w cichości, albo jako ten kamień, co pada w topiel i leci, przepada, ginie, a nawet go oczy człowiecze nie chycą. Ino czasem wróble rozświegotane wrzaskliwą bandą wpadały do stajni i zuchwale rzucały się na żłoby... - Jakie to zmyślne juchy! - szeptał nieruchomości komponenty na www jakbyście dali gotowy grosz abo i dziesiątkę... - Siedźcie se, dostaniecie i kolację, a chcecie, to zanocujcie... I wójt siadł do miski, okrytej parą świeżo utłuczonych ziemniaków i polanych obficie skwarkami, w drugiej donicy stało zsiadłe mleko. - Siadajcie, Macieju, z nami, zjecie, co jest - zapraszała wójtowa, kładąc trzecią łyżkę. - Bóg zapłać Ze sto mil trza iść abo i z tysiąc - myślała i miała dziwną ochotę się spytać, ale gdzieby to zaś mogła, wyśmiałby ją jeszcze... Chłopak Rafałów, co to był z wojska powrócił, przyniósł skrzypce, nastroił i zaczął przegrywać pieśnie różne. Cichość się uczyniła, deszcz tylko zacinał w szyby i psy jazgotały przed domem Bóg zapłać, panie wójcie, napiję się wódki.. - mówił trzeci. Franek pił, obiecywał i przechwalał się głośno, że we młynie wszystko idzie jego głową, że młynarz słuchać go musi, bo jakby nie.. szczecin okna - odkrzyknęła. - Chodzi ino. - Kiej dojem krowy. - Pilnuj tu, bo idę do wójta - powiedział, wsadzając głowę do ciemnej obory - nie ma tutaj tego znajdka, co? - Witka?.. projekty domów projekty domów i do mnie by go wołać?.. Krzyk się podniósł nieopisany, kobiety chciały ich rozerwać, ale przewalili się na ziemię i tak zwarci całą nienawiścią i krzywdami tarzali się, gnietli, dusili... Całe szczęście, że rychło rozerwali ich sąsiedzi i odgrodzili od siebie... Antka przenieśli na drugą stronę i zlewali wodą, tak osłabł z umęczenia i upływu krwi, bo twarz miał porozcinaną o szyby. Staremu nic się nie stało; spencer miał nieco podarty i twarz podrapaną i aż siną z wściekłości.. - ozwał się Antek. - I kowal z młynarzem trzymają gazetę. - I.. granule trza było dorznąć.. a nie zrobi, pokłócą się.. emarketing Chrząka znowu! Cie! myślę sobie, nic, jeno swynia to abo i zasie prosiak serwer vps Przecież to i Józka, i kowalowa, i Grzela, i my - wyliczała. - Kowalowe by spłacić i ostać przy chałupie i półwłóczku... - A masz to czym?.. emarketing Różańce ma na szyi obcierane o grób Jezusowy.. - wtrącił Boryna. - Do komisarza ze skargą pójdziemy. - Nie to, komisarz zawsze z dziedzicem trzyma, a gromadą iść, rębaczów rozpędzić. - Ani jednego chojaka ściąć nie pozwolić! - Skargę do sądu podać! - Pijcie do mnie, Macieju, nie pora teraz uradzać! Po pijanemu łacno wygrażać choćby i Panu Bogu! - zawołał młynarz nalewając Jakobym zwiesnę w sercu miała.. gada się, byle ozór nie skiełczał. Zamilkli na długo. - Stary uszanuje i na cudzy grosz niełasy - podjął znowu Jambroży. - Nie, nie, ino obraza boska z tego bywa. - Mógłby zapis zrobić - rzekł serio wytrząsając fajkę na trzon. - Jagna ma dosyć swojego - odpowiedziała po chwili, wahająca już i niepewna. - Więcej by on dał, niźli wziął, więcej... - Rzekliście! - Co wiadomo, nie z wiatru wziąłem ani z pomyślonku, nie od siebie przyszedłem... Milczeli znowu ściółka nie wygrabiona.. Jezus miłosierny! Jezus! Zrozumiał nagle jasno i aż się podniósł z oślepiającej trwogi. - Jezus! Jezus! - powtarzał gorączkowo, bezprzytomnie dygocząc cały. Zaniósł się głębokim, żalnym płaczem, krzykiem niemocy, staczającej się w przepaść bez ratunku. Długo wył i szamotał się w męce, ale przez te łzy i rozpacze jęły mu się wić postanowienia jakieś, medytacje, przycichał z wolna, uspokajał się i tak zagłębiał w siebie, że nic nie słyszał; jak przez sen majaczyło mu się granie jakieś, śpiewy, wrzaski bliskie. W ten sam czas wesele się ano przenosiło do Boryny. Robili przenosiny Jagusi do męża. Nieco przódzi przeprowadzili tęgą krowę i przewieźli skrzynkę, pierzyny i statki różne, jakie w wianie dostawała. Teraz zaś, może w pacierz po zachodzie, kiej zmroczało i świat się zaciągał mgłami, bo na odmianę szło, wywalili się od Dominikowej. Muzyka szła na przedzie i raźno przegrywała, a za nią Jagusię, wystrojoną jeszcze po weselnemu, matka wiedła z braćmi i kumami, a dopiero w podle, gdzie kto wziął miejsce, walili hurmą weselnicy. Szli z wolna wzdłuż stawu, któren poczerniał i gasł przyduszony mrokiem, wskroś mgieł coraz gęstszych, w ciszy ciemnicy ogłuchłej i ślepej jeszcze, że tupoty i grania rozlegały się krótko i dudniały jakby spod wody. Młódź podśpiewywała czasami, to kuma jaka zawiedła, chłop któren wrzasnął: "da dana", ale wnet cichli, ochoty jeszcze nie było i ziąb wilgotny przejmował do żywego. Dopiero kiej nawrócili w Borynowe opłotki, druhny zaśpiewały: A płakała dziewczyna, Jak jej ślub dawali; Cztery świece zapalili, W organy zagrali. Myślałaś, dziewczyno, Że ci zawsze będą grać?... Wczoraj trochę, dzisiaj trochę... A na całe życie płacz... Da dana! A na całe życie płacz! Na ganku przed progiem czekał już Boryna, kowalowie i Józka. Dominikowa wniosła przodem w węzełku skibkę chleba, soli szczyptę, węgiel, wosk z gromnicy i pęk kłosów poświęconych na Zielną, a gdy i Jaguś próg przestąpiła, kumy ciskały za nią nitki wyprute i paździerze, by zły nie miał przystępu i wiodło się jej wszystko. Wraz też witali się, całowali a życzyli młodym szczęścia, zdrowia i co tam Pan Bóg da, a do izby szli, że wnet zawalili ławy wszystkie i kąty. Grajkowie, narządzając instrumenty, pobrzękiwali z cicha, aby nie mącić poczęstunku, z jakim wystąpił Boryna. Chodził ano z pełną blachą od kuma do kuma, częstował, niewolił, w ramiona brał i przepijał do każdego; kowal mu pomagał w drugiej stronie, a Magda z Józką roznosiły na talerzach placek, miodem i serem nadziewany, któren umyślnie upiekła na przenosiny, bych się ojcu przypochlebić. Ale zabawa szła nietęgo, juści, że nikt za kołnierz nie wylewał i od kieliszków nie stronił, przepijali nawet ze smakiem, ino że jakoś nie nabierali weselnego ducha i nie wiedli się do wrzątka, ledwie parkotali, jak ta woda na słabym ogniu; siedzieli osowiale, ruchali się ciężko, nieswojo, mało pogadywali i z cicha, a jaki taki ze starszych ziewał ukradkiem, przeciągał się, a tęskliwie myślał, by się co rychlej gdzie na słomę dostać. Kobiety zaś, choć to nasienie najbardziej wrzaski i zabawę czyniące, rozwalały się ino po ławach, w kąty się kryły i mało wiele między sobą rajcowały. Jagusia w mężowej komorze wnet się przestroiła w szmaty zwyczajne, tyla że świąteczne, i wyszła ugaszczać a przyjmować, ale matka do niczego się jej tknąć nie dała. - Wesela se zażyj, córuchno! Narobisz się jeszcze, natrudzisz! - szeptała i raz wraz ją przygarniała do piersi, i z płaczem tuliła, aż to dziwno było niejednemu, boć nie we świat szła za chłopa, nie na drugą wieś i na biedę. Pośmiewali się z takiej tkliwości matczynej, a zęby ostrzyli przekpinkami, ile że teraz właśnie na przenosinach, kiej Jaguś już gospodynią weszła w mężowski dom, w tyle grontu i dobra wszelkiego, otwierały się im oczy, a niejednej matce dostałych córek zazdrość szła do gardła, dzieuchom też było jakoś nieswojo i markotno. Na drugą stronę szły, po Antkach, gdzie Ewka z Jagustynką wieczerzę narządzały, aż huczało w kominie, że Witek ledwie nadążył drwa znosić i przykładać pod ogromne gary. I po całym domu się rozłaziły, a w każdą szparę wrażały zazdrosne oczy. Nie zazdrościć to losu takiego?... Już sam dom najlepszy we wsi, duży, widny, wysoki, stancje kieby w jakim dworze, wybielone, z podłogami, czyste! A co sprzętów, co statków różnych, obrazów samych ze dwadzieścia i wszystkie ze szkłami! A tu jeszcze obory, stajnie, stodoła, szopa! A mało to lewentarza? Pięcioro samych krowich ogonów, nie licząc byka, któren profit daje niezgorszy! Trzy konie! A gdzie jeszcze grunt? Gdzie gęsi, świnie?... Wzdychały żałośnie i raz po raz któraś z cicha rzekła: - Mój Boże, że to Pan Jezus daje takim, co i nie zasłużyły! - Umiały sobie pomagać, umiały! - Juści, zawżdy ten dostanie, któren naprzeciw wyjdzie. - Czemuż to wasza Ulisia nie wyszła? - Bo się Boga boja i w poczciwości żyje. - I drugie też bez to samo. - A inszej to naród nie przepuści, niech choć ten razik spotkają ją po nocy z jakim chłopakiem, a już we świat na ozorach poniesą. - Taka to ma szczęście... - Bo wstydu nie ma. - A dyć chodźcie - wolał Jędrzych skuteczne pozycjonowanie a żem ino parobek, chocia i syn gospodarski, to mi w kruchcie stać abo przed drzwiami, jako te pieski.. Jeszcze by! Krowa zdechła i chłopak choruje z przestrachu! Dobra nasza! - zatarł ręce i szukał papieru na stole. - Hale..
Sitemap
Kategorie:
tłumaczenia
pozycjonowanie
translator
nowe życie Pabianic
i książki pobożne ma i takie, w których stoi wszystko, i historie różne o świecie.. amortyzatory volkswagen premiere classe warszawa - szepnęła zmieszana. - Całe pół roku i dwadzieścia i trzy dni.. - zmierzył do mnie.. i machorka, i bułków.. tranzystory Mateusz! - Jam ci, Jaguś, ja... Ścisnął ją za rękę i tak gorąco patrzył w oczy, aż się dziewczyna zarumieniła i niespokojnie na drzwi poglądała. - A to z pół roku byłeś we świecie.. to znowu całe tygodnie ledwie bąknie jakie słowo i ani spojrzy.. drukarki etykiet ino jeden_Burek skamli żałośliwie i tuli się do jego nogów... ...to Pan nasz Jezus Chrystus Przenajświętszy pojrzał miłościwie na niego w tej godzinie i rzekł ostatnim tchem: - Pójdź, Burek, ze mną! I piesek w to oczymgnienie puścił ostatnią parę i poszedł za Panem... Amen. - Tak było, jakom rzekł, ludzie kochane! - powiedział łagodnie, skończywszy przeżegnał się i poszedł na drugą stronę, gdzie mu już Hanka spanie narządziła, że to wielce był utrudzon. Głuche milczenie zaległo izbę - Nie bój się, wyzdrowieję rychło, to wnet ci boki podkrzepię, choćby i czystym owsem... Milknął wnet i patrzył bezmyślnie w poczerniałe sęki, z których sączyły się na ściany żywiczne strugi, niby łzy krwawe i zastygłe... Słoneczny a przybladły dzień zaglądał przez szpary cichymi oczyma, drzwiami zaś wywartymi buchał szeroki potok jasności skrzącej, migotliwej, jako złote pajęczyny po ścierniskach, w których trzepały się muchy z sennym, omdlałym brzękiem. Godziny przechodziły za godzinami i wlekły się wolno, jak te dziady ślepe i kulawe, po srogich piaskach idące z utrudzeniem a w cichości, albo jako ten kamień, co pada w topiel i leci, przepada, ginie, a nawet go oczy człowiecze nie chycą. Ino czasem wróble rozświegotane wrzaskliwą bandą wpadały do stajni i zuchwale rzucały się na żłoby... - Jakie to zmyślne juchy! - szeptał nieruchomości komponenty na www jakbyście dali gotowy grosz abo i dziesiątkę... - Siedźcie se, dostaniecie i kolację, a chcecie, to zanocujcie... I wójt siadł do miski, okrytej parą świeżo utłuczonych ziemniaków i polanych obficie skwarkami, w drugiej donicy stało zsiadłe mleko. - Siadajcie, Macieju, z nami, zjecie, co jest - zapraszała wójtowa, kładąc trzecią łyżkę. - Bóg zapłać Ze sto mil trza iść abo i z tysiąc - myślała i miała dziwną ochotę się spytać, ale gdzieby to zaś mogła, wyśmiałby ją jeszcze... Chłopak Rafałów, co to był z wojska powrócił, przyniósł skrzypce, nastroił i zaczął przegrywać pieśnie różne. Cichość się uczyniła, deszcz tylko zacinał w szyby i psy jazgotały przed domem Bóg zapłać, panie wójcie, napiję się wódki.. - mówił trzeci. Franek pił, obiecywał i przechwalał się głośno, że we młynie wszystko idzie jego głową, że młynarz słuchać go musi, bo jakby nie.. szczecin okna - odkrzyknęła. - Chodzi ino. - Kiej dojem krowy. - Pilnuj tu, bo idę do wójta - powiedział, wsadzając głowę do ciemnej obory - nie ma tutaj tego znajdka, co? - Witka?.. projekty domów projekty domów i do mnie by go wołać?.. Krzyk się podniósł nieopisany, kobiety chciały ich rozerwać, ale przewalili się na ziemię i tak zwarci całą nienawiścią i krzywdami tarzali się, gnietli, dusili... Całe szczęście, że rychło rozerwali ich sąsiedzi i odgrodzili od siebie... Antka przenieśli na drugą stronę i zlewali wodą, tak osłabł z umęczenia i upływu krwi, bo twarz miał porozcinaną o szyby. Staremu nic się nie stało; spencer miał nieco podarty i twarz podrapaną i aż siną z wściekłości.. - ozwał się Antek. - I kowal z młynarzem trzymają gazetę. - I.. granule trza było dorznąć.. a nie zrobi, pokłócą się.. emarketing Chrząka znowu! Cie! myślę sobie, nic, jeno swynia to abo i zasie prosiak serwer vps Przecież to i Józka, i kowalowa, i Grzela, i my - wyliczała. - Kowalowe by spłacić i ostać przy chałupie i półwłóczku... - A masz to czym?.. emarketing Różańce ma na szyi obcierane o grób Jezusowy.. - wtrącił Boryna. - Do komisarza ze skargą pójdziemy. - Nie to, komisarz zawsze z dziedzicem trzyma, a gromadą iść, rębaczów rozpędzić. - Ani jednego chojaka ściąć nie pozwolić! - Skargę do sądu podać! - Pijcie do mnie, Macieju, nie pora teraz uradzać! Po pijanemu łacno wygrażać choćby i Panu Bogu! - zawołał młynarz nalewając Jakobym zwiesnę w sercu miała.. gada się, byle ozór nie skiełczał. Zamilkli na długo. - Stary uszanuje i na cudzy grosz niełasy - podjął znowu Jambroży. - Nie, nie, ino obraza boska z tego bywa. - Mógłby zapis zrobić - rzekł serio wytrząsając fajkę na trzon. - Jagna ma dosyć swojego - odpowiedziała po chwili, wahająca już i niepewna. - Więcej by on dał, niźli wziął, więcej... - Rzekliście! - Co wiadomo, nie z wiatru wziąłem ani z pomyślonku, nie od siebie przyszedłem... Milczeli znowu ściółka nie wygrabiona.. Jezus miłosierny! Jezus! Zrozumiał nagle jasno i aż się podniósł z oślepiającej trwogi. - Jezus! Jezus! - powtarzał gorączkowo, bezprzytomnie dygocząc cały. Zaniósł się głębokim, żalnym płaczem, krzykiem niemocy, staczającej się w przepaść bez ratunku. Długo wył i szamotał się w męce, ale przez te łzy i rozpacze jęły mu się wić postanowienia jakieś, medytacje, przycichał z wolna, uspokajał się i tak zagłębiał w siebie, że nic nie słyszał; jak przez sen majaczyło mu się granie jakieś, śpiewy, wrzaski bliskie. W ten sam czas wesele się ano przenosiło do Boryny. Robili przenosiny Jagusi do męża. Nieco przódzi przeprowadzili tęgą krowę i przewieźli skrzynkę, pierzyny i statki różne, jakie w wianie dostawała. Teraz zaś, może w pacierz po zachodzie, kiej zmroczało i świat się zaciągał mgłami, bo na odmianę szło, wywalili się od Dominikowej. Muzyka szła na przedzie i raźno przegrywała, a za nią Jagusię, wystrojoną jeszcze po weselnemu, matka wiedła z braćmi i kumami, a dopiero w podle, gdzie kto wziął miejsce, walili hurmą weselnicy. Szli z wolna wzdłuż stawu, któren poczerniał i gasł przyduszony mrokiem, wskroś mgieł coraz gęstszych, w ciszy ciemnicy ogłuchłej i ślepej jeszcze, że tupoty i grania rozlegały się krótko i dudniały jakby spod wody. Młódź podśpiewywała czasami, to kuma jaka zawiedła, chłop któren wrzasnął: "da dana", ale wnet cichli, ochoty jeszcze nie było i ziąb wilgotny przejmował do żywego. Dopiero kiej nawrócili w Borynowe opłotki, druhny zaśpiewały: A płakała dziewczyna, Jak jej ślub dawali; Cztery świece zapalili, W organy zagrali. Myślałaś, dziewczyno, Że ci zawsze będą grać?... Wczoraj trochę, dzisiaj trochę... A na całe życie płacz... Da dana! A na całe życie płacz! Na ganku przed progiem czekał już Boryna, kowalowie i Józka. Dominikowa wniosła przodem w węzełku skibkę chleba, soli szczyptę, węgiel, wosk z gromnicy i pęk kłosów poświęconych na Zielną, a gdy i Jaguś próg przestąpiła, kumy ciskały za nią nitki wyprute i paździerze, by zły nie miał przystępu i wiodło się jej wszystko. Wraz też witali się, całowali a życzyli młodym szczęścia, zdrowia i co tam Pan Bóg da, a do izby szli, że wnet zawalili ławy wszystkie i kąty. Grajkowie, narządzając instrumenty, pobrzękiwali z cicha, aby nie mącić poczęstunku, z jakim wystąpił Boryna. Chodził ano z pełną blachą od kuma do kuma, częstował, niewolił, w ramiona brał i przepijał do każdego; kowal mu pomagał w drugiej stronie, a Magda z Józką roznosiły na talerzach placek, miodem i serem nadziewany, któren umyślnie upiekła na przenosiny, bych się ojcu przypochlebić. Ale zabawa szła nietęgo, juści, że nikt za kołnierz nie wylewał i od kieliszków nie stronił, przepijali nawet ze smakiem, ino że jakoś nie nabierali weselnego ducha i nie wiedli się do wrzątka, ledwie parkotali, jak ta woda na słabym ogniu; siedzieli osowiale, ruchali się ciężko, nieswojo, mało pogadywali i z cicha, a jaki taki ze starszych ziewał ukradkiem, przeciągał się, a tęskliwie myślał, by się co rychlej gdzie na słomę dostać. Kobiety zaś, choć to nasienie najbardziej wrzaski i zabawę czyniące, rozwalały się ino po ławach, w kąty się kryły i mało wiele między sobą rajcowały. Jagusia w mężowej komorze wnet się przestroiła w szmaty zwyczajne, tyla że świąteczne, i wyszła ugaszczać a przyjmować, ale matka do niczego się jej tknąć nie dała. - Wesela se zażyj, córuchno! Narobisz się jeszcze, natrudzisz! - szeptała i raz wraz ją przygarniała do piersi, i z płaczem tuliła, aż to dziwno było niejednemu, boć nie we świat szła za chłopa, nie na drugą wieś i na biedę. Pośmiewali się z takiej tkliwości matczynej, a zęby ostrzyli przekpinkami, ile że teraz właśnie na przenosinach, kiej Jaguś już gospodynią weszła w mężowski dom, w tyle grontu i dobra wszelkiego, otwierały się im oczy, a niejednej matce dostałych córek zazdrość szła do gardła, dzieuchom też było jakoś nieswojo i markotno. Na drugą stronę szły, po Antkach, gdzie Ewka z Jagustynką wieczerzę narządzały, aż huczało w kominie, że Witek ledwie nadążył drwa znosić i przykładać pod ogromne gary. I po całym domu się rozłaziły, a w każdą szparę wrażały zazdrosne oczy. Nie zazdrościć to losu takiego?... Już sam dom najlepszy we wsi, duży, widny, wysoki, stancje kieby w jakim dworze, wybielone, z podłogami, czyste! A co sprzętów, co statków różnych, obrazów samych ze dwadzieścia i wszystkie ze szkłami! A tu jeszcze obory, stajnie, stodoła, szopa! A mało to lewentarza? Pięcioro samych krowich ogonów, nie licząc byka, któren profit daje niezgorszy! Trzy konie! A gdzie jeszcze grunt? Gdzie gęsi, świnie?... Wzdychały żałośnie i raz po raz któraś z cicha rzekła: - Mój Boże, że to Pan Jezus daje takim, co i nie zasłużyły! - Umiały sobie pomagać, umiały! - Juści, zawżdy ten dostanie, któren naprzeciw wyjdzie. - Czemuż to wasza Ulisia nie wyszła? - Bo się Boga boja i w poczciwości żyje. - I drugie też bez to samo. - A inszej to naród nie przepuści, niech choć ten razik spotkają ją po nocy z jakim chłopakiem, a już we świat na ozorach poniesą. - Taka to ma szczęście... - Bo wstydu nie ma. - A dyć chodźcie - wolał Jędrzych skuteczne pozycjonowanie a żem ino parobek, chocia i syn gospodarski, to mi w kruchcie stać abo przed drzwiami, jako te pieski.. Jeszcze by! Krowa zdechła i chłopak choruje z przestrachu! Dobra nasza! - zatarł ręce i szukał papieru na stole. - Hale..
2009-01-28
tłumaczenia / ogromna prośba włoski - polski problem
Prosze o, asystent W aukcji było napisane ano La trattativa è riservata! ! ! ! ! Prima di fare offerte contattatemi! ! ! visto che è una vendita tra
źródło (i cały tekst): http://forums.ebay.pl
2009-04-04
tłumaczenia / COŚ O TOBIE ! ! ! MOŻLIWE ? ? ? SPRAWDŹ! ! !
www. podarujserce. ubf. pl SPRAWDZ TO PROSZE ! ! ! e -mail sebastian7771@qmail. com Tel: 510892134 gg: 16078971 Proszę
źródło (i cały tekst): http://forums.ebay.pl
2009-10-01
Gazetapraca. pl - Warszawa, mazowieckie - Szukaj Oferty pracy, które otrzymasz, będą zawierały wpisane przez ciebie słowo. Aby trwać ogłoszenia odpowiadające dokładniejszym kryteriom skorzystaj spośród wyszukiwania zaawansowanego. Jeżeli chcesz odnaleźć ogłoszenia z
źródło (i cały tekst): http://www.careerjet.pl
2009-12-02
tłumaczenia / Tłumacz języka chińskiego
Data dodania: 2009 -11 -10, Branża: Tłumaczenia , Miejscowość: Warszawa, Region: mazowieckie, Creative Center to interes o ugruntowanej pozycji na rynku usług rekrutacyjnych. Od 2005 roku z sukcesem wspieramy. . .
źródło (i cały tekst): http://praca.gratka.pl
2009-12-26
tłumaczenia / z pol na angielski
witam jestem niepocieszony sprawdzilem truck number ktory mi podales , wyslales nie do mnie zamowiony produkt
źródło (i cały tekst): http://forums.ebay.pl
2009-07-03
tłumaczenia / Asystent ds. Administracyjnych / Tłumacz
Money. pl - Warszawa, mazowieckie - HAYS Poland jest firmą doradztwa personalnego, należącą aż do międzynarodowej, notowanej na giełdzie w Londynie, grupy HAYS plc także największej na świecie firmy zajmującej się rekrutacją specjalistyczną. A
źródło (i cały tekst): http://www.careerjet.pl
Ostatnie 10 tekstów w kategorii tłumaczenia:
2010-03-13 Tłumacz - Obsługa klientów skandynawskich2010-03-13 filolog
2010-03-13 tłumacz
2010-03-13 Specjalista ds. sprzedaży usług tłumaczeniowych (wielkopolskie)
2010-03-13 Tłumaczenia
2010-03-12 asystent tłumacza sekretarka
2010-03-12 Tłumacz - Monter Rusztowań
2010-03-12 Teacher - Native Speaker
2010-03-12 Multilingual Contract Analyst
2010-03-12 Redaktor lub tłumacz